Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

Θα πάρω μια ψαρόβαρκα, μωρό μου...


Γύρισα από 5 μέρες διακοπές.

Όποτε πηγαίνω διακοπές με αυτή την αντροπαρέα, κάτι περίεργο συμβαίνει. Και πάμε κάθε καλοκαίρι, κάτι σαν παράδοση. Και περνάμε ωραία. Αλλά πάντα κάτι περίεργο συμβαίνει. Φέτος γνωρίσαμε πολλά ενδιαφέροντα τυπάκια.

Για αρχή κάναμε διακοπές με τη Μάρω Λύτρα. Στο ίδιο ξενοδοχείο. Αράζαμε και παρέα στην πισίνα. Μάλλον της άρεσα αλλά δεν το παραδέχτηκε ούτε στιγμή. Ντροπαλή...

Επίσης κάναμε διακοπές μαζί με τους Vegas. Πλέον είμαι ο manager τους. Τους υποσχέθηκα να τους κλείσω το ΟΑΚΑ, αλλά για αρχή θα πρέπει να πάρουμε παραμάζωμα τους συρμούς του ηλεκτρικού για mini live. Ο Zeraw (τραγουδιστής τους) με κοίταζε προβληματισμένος, αλλά του υποσχέθηκα ότι αν τον αναλάβω θα κάνω τον Bon Jovi να φαίνεται σαν τον Πανταζή μπροστά του.

Φιλιά στον Bo, τον άνθρωπό μας, τον φουσκωτό ράπερ που δεν του αρέσουν τα πολλά αστεία. Σταματάω εδώ. Γιατί αλλιώς ίσως με ψάξει. Kαι ίσως με βρεί. :(

Ακόμα να στείλω τα χαιρετίσματά μου στους Σπαρτιάτες. Όχι δεν κάναμε διακοπές και με τους 300. 4-5 ήταν τα τυπάκια. Λεβεντιές. Αλλά δεν τους έλεγες και πολεμικές μηχανές. Ψιλοαδύνατοι, και φαίνεται να προτιμούσαν πιο πολύ το delivery από τον μέλανα ζωμό. Έκαναν όμως καλό σαματά στην πισίνα.

Τα φιλιά μου επίσης σε όλο το προσωπικό του ξενοδοχείου, καθώς και όλες τις barwomen που έμεναν εκεί. Και μια παρατήρηση. Μαλλόν πρέπει να είναι παράδοση στο νησί οι γυναίκες να μην φοράνε ποτέ σουτιέν. Μα ποτέ.

Δεν μπορεί κανείς να ξεχάσει και τον ιδιοκτήτη του μεγαλύτερου bar στο νησί. Αν και πρέπει να το κληρονόμησε τυχαία, γιατί έμοιαζε πιο πολύ με το ιδιοκτήτη από το Χάνι της Γραβιάς. Έπιανε κάθε κοπέλα πελάτισσα και την πήγαινε "μέσα" για σφηνάκια. Του είπα να πάει και εμένα. Δεν ψήθηκε.

Επίσης φιλιά στην barwoman-οπτασία-ψέμα-τι-τούμπανο-θεέ-μου από το ίδιο bar. Που μου τα έφαγε όλα. Χαλάλι της. -Πόσα; -32. -Πόσα; -24. -Πόσα; -41. κοκ. Ούτε ένα ευρό ψαλίδι. Αλλά μου χαμογελούσε. Και εγώ εκεί...

My respects στον Βίκτωρα, τοπικό τυποπιτά, που έφτιαχε τα περίφημα ψωμόψωμα, και μετά καθόταν και έπινε κρασί μέχρι να τα πουλήσει. Τα πούλαγε για κρουασάν ζαμπόν-τυρί, αλλά στα 6 που είχαμε πάρει, βρήκαμε μέσα σύνολο μισή φέτα ζαμπόν. Για τυρί ούτε λόγος. Οπότε μας έμενε το καρβέλι. Λέγεται ότι το περίφημο αυτό ψωμόψωμο το ανακάλυψε για να απορροφάει το κρασί όποτε μεθούσε. Φήμες θέλουν επίσης να έχει σχηματιστεί ένα μικρό νησί δίπλα σε αυτό που ήμασταν, όταν ο Βίκτωρας μια μέρα πέταξε κατα λάθος ένα ψωμόψωμο στη θάλασσα.

Φιλιά και αγάπη σε όσους δεν σχολίασα - την γλιτώσατε.

And last but not least σεβασμό και εκτίμηση στα 5 πιο περίεργα τυπάκια που έκανα παρέα σαματά. Γιατί τέτοιοι είμαστε. Σαματατζήδες.

Και τώρα δουλειά... All day, all night...

ΥΓ: Καταλάβατε για πιο νησί μιλάω η μπάάάά;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου