Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Αντώνης, Γιάννης, Νατάσα, Ελευθερία. Τότε και τώρα.


Ελλάδα, 2010

Αγαπητέ φίλε Αντώνη, σίγουρα την αγαπούσες πολύ. Έλα όμως παραδέξου το, αγαπούσες και το ποτό. Γι' αυτό όταν χωρίσατε έλεγες "και θα τα πιω" και έβγαινες και γινόσουν κουνουπίδι. Φίλε Αντώνη, δεν χρειάζεται πια να ανησυχείς! Σήμερα δεν έχεις το χρόνο να αγαπήσεις. Πόσο μάλλον να ξυπνήσεις μοναχός και πικραμένος με hangover! Το συναισθηματικό κενό έρχεται να καλύψει το εκάστοτε αφεντικό, που σου δίνει πολλούς λόγους να το ρίξεις στο ποτό, όχι όμως και στην ξάπλα την επόμενη μέρα! Με δεδομένα 2010 λοιπόν...

Αντώνης Ρέμος - Και θα τα πιω

Και θα τα πιω, και θα τα πιω, και θα τα πιω,
και στη δουλειά θα πάω πάλι μεθυσμένος,
με το βλαμμένο αφεντικό θα τσακωθώ,
και θα γυρίσω μοναχός και απολυμένος...

Ο Γιάννης φοβόταν πολύ. Τι; Όχι το θεριό. Φοβόταν ότι την αγαπάει ακόμα. Φίλε Γιάννη δεν χρειάζεται πια να ανησυχείς. Σίγουρα την αγαπούσες πολύ τότε. Η ελληνική όμως πραγματικότητα είναι εδώ για σένα. Χρέη, λογαριασμοί, έξοδα, ακρίβεια, εφορίες. Με τόσα στο κεφάλι σου την ξεπέρασες, αλήθεια, την ξεπέρασες. Τυχαίο;

Γιάννης Πλούταρχος - Φοβάμαι πως

Φοβάμαι πως ακόμα σου χρωστάω,
φοβάμαι πως ποτέ δεν σε ξεπλήρωσα,
και αν λίγα ευρώ στην άκρη τα κρατάω,
φοβάμαι πως ποτέ στην εφορία δεν τα δήλωσα...

Και έστω ρε Γιάννη ότι με τόσα που χρωστάς την αγαπάς ακόμα. Αλλά αυτή πέρα βρέχει. Κάποτε θα της έστελνες λουλούδια, θα της έκανες μια καντάδα στα σκαλοπάτια της, θα άφηνες ένα δάκρυ σου στην πόρτα της βρε αδερφέ. Και αν ακόμα έβρεχε πέρα, θα έπαιρνες δυο κολλητούς, ένα μπουκάλι ουίσκι, θα έβαζες κάνα Καρρά και θα άρχιζες τα που@%^#, καρ$*@^# και λοιπά κοσμητικά. Η νέα τεχνολογική εποχή που έχει ανατείλει όμως Γιάννη μου είναι εδώ για να σταθεί δίπλα στον πόνο σου. Μπες στο facebook, βάλε κανένα βλαμμένο status του στυλ "iMe POli PliGwmEnoCCCC", κάνε join σε group του στυλ "Ma8e pws den prepei na plhgwneis an8rwpous mono gia na kaneis thn kav**a sou!!" και τέλος κατέβασε όλη την κλαψομ****ά που θα βρεις στο YouTube και κάνε τα post (post με τα οποία σπαμάρεις και το δικό μας news feed - σ' έχω ήδη κάνει hide φίλε).

Γιάννης Πλούταρχος - Το καλύτερο παιδί

Κάθε βράδυ που τσατάρω
κι απ'το τσατ έχεις κρυφτεί,
να το ξέρεις σου ποστάρω
βιντεάκια ως το πρωί
απ' το καλύτερο παιδί...

Αχ βρε Νατάσα... Αχ βρε Νατάσα... Γιατί; Γιατί τον άφησες τον Γιάννη; Το ξέρεις ότι μας έχει ζαλίσει με τα post του; Αλλά βέβαια. Κάποτε τον ήθελες σαν τρελή. Είχε χιούμορ, χαρτζιλίκι και κοιλίτσα. Τα σκατ... καφέ μάτια του σου φαίνονταν παράδεισος, το κορμί του το φιδίσιο σαν παλάτι και εσύ βασίλισσα... Η νέα εποχή έχει όμως να σου προσφέρει πραγματικό ανταγωνισμό. Άντρες που μόλις βγήκαν από το γυμναστήριο, με φέτες και στις πατούσες, οικονομική άνεση να σου αγοράζουν από μία Louis Vuitton κάθε 1η και 16η και IQ ραδικιού. Ειλικρινά ήθελες να του κάτσεις στο club με το που τον γνώρισες, αλλά περίμενες μέχρι να πάτε στο αυτοκίνητο, μην σε πουν και... εύκολη!

Νατάσα Θεοδορίδου - Αν υπάρχει παράδεισος

Αν υπάρχει παράδεισος,
τότε είν' στο τιμόνι σου,
στης BMW το σαλόνι σου,
σαν μου ζήτησες μπήκα...

Και εσύ τελευταία και πονεμένη Ελευθερία... Πάντα με την ελπίδα στην ψυχή. Όλα τα αδύνατα θα γίνουν δυνατά, έλεγες. Ό,τι πίκρες και να είχες το 'ριχνες στο χορό και έπαιρνες κουράγιο. Τα χέρια ψηλά και πάμε δυνατά! Η νέα τάξη πραγμάτων όμως έχει τη λύση πια για τα ψυχολογικά σου. Μην σκας πια αγαπητή μου. Άσε τους χορούς και τις γιορτές και κόψε και αυτά τα "όλα τα περιφρονώ".

Ελευθερία Αρβανιτάκη - Δυνατά

ΔΝΤ, ΔΝΤ,
γίναν όλα ΔΝΤ τα χρέη μας,
ΔΝΤ , ΔΝΤ
σ' ένα κόσμο τραγικό,
ΔΝΤ, ΔΝΤ
κι έτσι όπως πάνε οι Ευρωπαίοι μας
με τα πόδια ανοιχτά
όλα θα τα ανεχτώ...

Σαν να μου λείπουν οι εποχές που ο Αντώνης τα έπινε μέχρι να γίνει τύφλα, η Νατάσα και ο Γιάννης ήταν ερωτευμένοι και όταν χώρισαν ο Γιάννης ζορίστηκε να την ξεπεράσει και η Ελευθερία χόρευε περιφρονώντας τα πάντα. Ή ίσως και να είναι ιδέα μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου