Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Λίίίγο τρελός...


Για να συνεννογιονομάστενε (aka συνεννοούμαστε) θα ορίσουμε επίπεδα. Όλες οι παρακάτω περιπτώσεις είναι ιατρικά αποδεκτές να κυκλοφορούν ελεύθερες. Γιατί αν δεν ήταν θα ήμασταν όόόόλοι μέσα. Γιατί όλοι βολτάρουμε πάνω-κάτω στα επόμενα επίπεδα. Άλλοι κόβουν βόλτες. Άλλοι ανεβαίνουν κάμποσο και σταματάνε. Άλλοι πάλι, ξανά προς την δόξα τραβούν...

  • Λίγο τρελός: Αυτός που περπατάει στο πεζοδρόμιο και προσπαθεί να πατάει μόνο μέσα στα τετράγωνα πλακάκια αποφεύγοντας τις γραμμές. Και λοιπά αντίστοιχα ψυχαναγκαστικά.
  • Λίίγο τρελός: Αυτός που έχει πιάσει τον εαυτό του να μιλάει στον... εαυτό του. Στο μπάνιο, στο δρόμο, στη δουλειά, στον ύπνο κ.ο.κ.
  • Λίίίγο τρελός: Αυτός που δείχνει καλά. Συμπεριφέρεται καλά. Δεν έχει ψυχαναγκαστικά και αυτο-ομιλίες. Παρ' όλα αυτά, το ματάκι γυαλίζει. Πολύ. Διατηρεί ακόμα μια αξιοπρεπή ποσότητα λογικής. Και αν την ψιλιαστεί και τα βάλει κάτω, βλέπει ότι κάπου έχει χαθεί το μπαλάκι. Που είναι το μπαλάκι; Οεο;
  • Λίίίίγο τρελός: Αυτός καρφώνεται. Είναι σαν να έχει βήχα. Ή έρωτα. Δεν κρύβεται. Λίγο πολύ τον έχουν πάρει γραμμή οι περισσότεροι. Μπορεί να λειτουργήσει στην οργανωμένη κοινωνία. Την κάνει πιο πιπεράτη όμως. Ειδικά αν απασχολείται σε κομβική θέση υπαλλήλου. Χαρά του να "εξυπηρετεί" κόσμο. Απολαυστικότατος.
  • Λίίίίίγο τρελός: Η ναυαρχίδα του στόλου. Ο "πεντάστερος". Φυσικό ταλέντο. Γουάκα-Γουάκα. Ωραία που είν' η νύφη μας, και ωραία τα προικιά της. Όλοι ξέρουμε τουλάχιστον έναν. Αν δεν ξέρεις κάποιον, προβληματίσου. Λέμε τώρα. Που ξέρεις. Ίσως ξέρουν οι φίλοι σου. Γκούχου-γκούχου...
--------------------------------------------------------------------------------------

19 Ιανουαρίου 2010: Ο γράφων δηλώνει "λίγο τρελός". Έχει κάνει και σχετική επίσκεψη σε κλινική. "Χωρίς ενεργό ψυχοπαθολογικό στον παρόντα χρόνο" η γνωμάτευση. Αυτό όμως είναι πια παρελθόντας χρόνος. Περισσότερα στο άρθρο "Ανάλυσέ το".

12 Μαρτίου 2010: Ο γράφων δηλώνει "λίίγο τρελός". Αρχίζει και γράφει περίεργα πράγματα στο blog του. Και φτιάχνει και περίεργες εικόνες. Και καλά τέχνη. Ναι ρε, στάνταρ. Κεντρικό θέμα; Ότι φλερτάρει με την παράνοια. Περισσότερα στο άρθρο "Stop the world! I want to get off!".

17 Μαΐου 2010: Ο γράφων δηλώνει πια "λίίίγο τρελός". Κάπου την ψιλιάζεται την δουλειά. Δεν θεωρεί ότι φλερτάρει με την παράνοια. Για την ακρίβεια φασώνεται μαζί της πια. Με την αξιοπρεπή ποσότητα λογικής που ακόμα διαθέτει προσπαθεί να ισορροπήσει την κατάσταση. Η αλήθεια είναι ότι του αρέσει αυτό το level. Λέει να μείνει. Απλά ελπίζει να γλιτώσει τα παραπάνω. Αλλιώς προβλέπεται ένα θεαματικό καλοκαίρι. Περισσότερα.. σύντομα.

2 σχόλια:

  1. "Γιατί τίποτα όταν δεν καταλαβαίνεις, είναι χαρούμενη η ζωή σου" (Σοφοκλής, Αίας, στ.554-555). Σου εύχομαι να περάσεις ενα εκπληκτικό καλοκαίρι και να ανέβεις ένα επίπεδο, θεραπεύοντας παράλυτους, δαιμονισμένους, τυφλούς, λεπρούς, κουτσούς. Και αν πας σε καμιά Λούτσα για τα μπάνια σου, μην περπατήσεις στο νερό, μπορεί και να βουλιάξεις..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν περπατάω στο νερό, δεν με αφήνουν οι γονείς μου. Μου λένε να κρατάω low profile. Βέβαια, πίσω από την πλάτη τους μετατρέπω το νερό σε αλκοόλ. Παλιά το έκανα κρασί. Βαρέθηκα. Τώρα πια μόνο mojito...

    Το καλοκαίρι λέω να το περάσω θεραπεύοντας τουρίστριες με πρόβλημα χαμηλής αυτοπεποίθησης. Αν το επίπεδο του αλκοόλ δεν καταστήσει την επικοινωνία αδύνατη, ως συνήθως!

    Τους δαιμονισμένους δεν τους θεραπεύω, έχουν πλάκα!

    Σου εύχομαι και σένα τα καλύτερα astakoulis με τα μπανανί σκουλαρίκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή