Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Πιο υγιεινό από το τσιγάρο...


Σάββατο βράδυ. Στο μετρό. Δίπλα μου δύο κοπέλες εμφανώς ντυμένες για τελευταία μπουζούκια εθνικής. Η μία λύνει σταυρόλεξο. Ρωτάει την άλλη για κάποιο κενό που δεν έβρισκε. Ακολουθεί ο εξής επικός διάλογος:

- Αχ, αυτό δεν το ξέρω. Γιατί δεν βάζεις το άλλο που το ξέρουμε σίγουρα;
- Ποιό καλέ;
- Αυτό που λέει "Είναι πιο υγιεινό από το τσιγάρο", με τέσσερα γράμματα!

Εκεί είναι που ήθελα να πεταχτώ στο πλάνο σαν καρτούν και να τους πώ: "Αυτό το ξέρετε σίγουρα ε;". Δεν το έκανα. Απλά γέλασα. Όχι πολύ διακριτικά όμως.

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

The impossible improbability / The improbable impossibility


“We would accomplish many more things if we did not think of them as impossible.”
Vince Lombardi

“Man can believe the impossible, but man can never believe the improbable.”
Oscar Wilde

“It's absolutely impossible, but it has possibilities.”
Samuel Goldwyn

“Again and again, the impossible problem is solved when we see that the problem is only a tough decision waiting to be made.”
Robert H. Schuller

“The only place where your dream becomes impossible is in your own thinking.”
Robert H. Schuller

“There is nothing impossible to him who will try.”
Alexander the Great

“Sometimes I've believed as many as six impossible things before breakfast.”
Lewis Carroll

“The impossible - what nobody can do until somebody does.”
Unknown

“Only he who can see the invisible can do the impossible.”
Frank Gaines

“At first, dreams seem impossible, then improbable, and eventually inevitable.”
Christopher Reeve

“It is nearly always the most improbable things that really come to pass.”
E. T. A. Hoffmann

“Nothing is improbable until it moves into past tense.”
George Ade

“Once you eliminate the impossible, whatever remains, no matter how improbable, must be the truth.”
Arthur Conan Doyle

“The impossible often has a kind of integrity which the merely improbable lacks.”
Douglas Adams

Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

Ακούω φωνές

Αναβάθμιση στο Nokia. Software update και ότι καλύτερο σε λογισμικό πλέον στην διάθεσή μου. Και η εταιρία παρέχει δωρεάν εφαρμογή GPS με χάρτες. Λέω μια χαρά, θα το δοκιμάσω. Δεν το χρειάζομαι αλλά ποτέ δεν ξέρεις πότε θα βρεθείς σε κάποιο άκυρο στενό ψάχνοντας την Χαμοστέρνας.

[Από μικρός είχα την Χαμοστέρνας σαν συνώνυμο του "δεν-έχω-ιδέα-που-είναι-αυτός-ο-δρόμος". Ειδικά όταν έλεγα: "Στη Χαμοστέρνας οπώς έρχεσαι, στο βενζινάδικο δεξιά". Σαν δρόμο δεν τον είχα τοποθετήσει ποτέ στον χάρτη του μυαλού μου και σχετικά άγνωστος παραμένει μέχρι και σήμερα. Δεν θέλω να μου το χαλάσω. Προτιμώ να αφήσω το μυστήριο να αιωρείται.]

Λέω ας το δοκιμάσω λοιπόν το GPS. Είχα και μεγάλη διαδρομή να κάνω. Είχε και μια γλυκιά γυναικεία φωνούλα, παρέα για το δρόμο. Βάζω προορισμό, το μηχάνημα υπολογίζει τα ψιψιψίνια και και κοκοψώψαρα και μου δίνει πορεία. "Είσαι με τα καλά σου!", φωνάζω. Ήθελε η δεσποινίς να το πάμε από Αττική Οδό. Κοπελιά αν θέλω 6 ευρώ τη μέρα για να πάω και να έρθω στις δουλείες μου - χωρίς "μπετζίνες" - άσ' το!

["Μπετζίνες" που έχουν γίνει πιο ακριβές και από σαμπάνια... Είπα σαμπάνια τώρα και θυμήθηκα... Αχ... Τι λέγαμε? Α, ναι. Ντομ Περινιόν του '67 θα βάζω στο όχημα πια. - Και όχι το αμάξι μου δεν το λέω Τζούλια -]

Αναπροσαρμόζω τα μπλιμπλιμπλόκια και του λέω ότι θέλω διαδρομή για θύμα της οικονομικής κρίσης. Χωρίς διόδια στον υπολογισμό. Βάλε αν θες πορθμεία και λιμάνια, λες και μπαρκάρω. Παπάγου ήθελα να πάω. Όχι Χονγκ-Κόνγκ. Το μηχάνημα ξαναυπολογίζει τα ψιψιψίνια και και κοκοψώψαρα και μου ξαναδίνει πορεία. "Είσαι με τα καλά σου!", ξαναφωνάζω. Deja-vu. Ήθελε μεσημεριάτικα - rush hour - να βολτάρουμε όλη την Αλεξάνδρας. Ναι ρε, σίγουρα. Αγνόησα όλη την παγκόσμια βιομηχανία κινητής τηλεφωνίας και σχεδιασμού λογισμικού και πήρα τον κλασσικό καβατζόδρομο. Με υποφερτή κίνηση, πολλά φανάρια και πολλούς περισσότερους αλλοδαπούς καθαριστές παμπρίζ.

[Έχω αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με τους αλλοδαπούς και συμπαθέστατους καθαριστές παμπρίζ. Στην αρχή φώναζα, ωρυόμουν, άνοιγα υαλοκαθαριστήρες, έκανα λίγο μπροστά. Τότε μόνο καταλάβαιναν ότι δεν ενδιαφερόμουν για τις υπηρεσίες τους. Τουλάχιστον όχι κάθε 100 μέτρα! Πια καταλαβαίνουν αμέσως. Μόνο με το βλέμμα μου. Πρέπει να είναι πολυ σκοτεινό αυτό το βλέμμα. Πάρα πολύ σκοτεινό.]

[Ο Β. ψάχνει εδώ και μήνες για δουλειά. Σταματάει σε φανάρι. Αλλοδαπός και συμπαθέστατος πωλητής τεράστιου αναπτήρα (μούφα! το υγρό που βλέπετε να είναι γεμάτοι είναι νερό και το αέριο είναι σαν mini-bic) πλησιάζει τον Β. σε φανάρι. "Πάρε αναπτήρα. Εγκώ ντεν έκω ντουλειά" του λέει για να πάρει την αποστομωτική και πληρωμένη απάντηση: "Όκι, ΕΓΚΩ ντεν έκω ντουλειά, εσύ έκεις." Ο πωλητής τεράστιου αναπτήρα δεν επέμεινε άλλο, απλά χαμογελάσανε και οι δύο σαν να γνωρίζονταν από παλιά.]

Έχωντας αγνοήσει πλήρως τις ορθές πλήν μη βέλτιστες υποδείξεις της φωνούλας πλησιάζω στον προορισμό μου. "Επαναπροσδιορισμός διαδρομής" ακούγεται συνέχεια. Το GPS φαινόταν ότι είχε εκνευριστεί μαζί μου. Φανταζόμουν ότι κάποια στιγμή θα μου έλεγε: "Αφού ότι και να σου λέω στα @@ σου με γράφεις, πήγαινε μόνος σου!" και θα έκλεινε.

Λίγα μέτρα πριν φτάσω ήμουν αριστερή λωρίδα. Σκόπευα να στρίψω δεξιά, οπότε λέω ας πάω μια λωρίδα δεξιά. Δεξιά μου αυτοκίνητο, οπότε γκαζώνω ανεπαίσθητα και προσπερνάω νομινότατα. Νομινότατα είπα; Όχι. Το GPS έγινε κόκκινο. Άρχισε να αναβοσβήνει. Η γλυκιά φωνούλα - που ήταν προφανές ότι πια δεν με συμπαθούσε - μου λέει: ¨Έχετε ξεπεράσει το όριο ταχύτητας, παρακαλώ ελαττώστε ταχύτητα.¨ Και είχε δίκιο, αφού έριξα μια ματιά στην παλία σκονισμένη πινακίδα ορίου ταχύτητας την οποία κανέις δεν βλέπει. Ευτυχώς που δεν με κάρφωσε στην αστυνομία. Ικανό το είχα να δώ το κινήτο να καλεί μόνο του το 100 και να η γλυκιά φωνούλα να λέει: ¨Ναι, Αστυνομία εκεί.. Έχω να κάνω μια καταγγελία...¨

[ΕΓΩ σε πλήρωσα καταραμένο μηχάνημα, ΕΓΩ σε φορτίζω, ΕΓΩ σου κάνω τις αναβαθμίσεις!]

Δεν το χρησιμοποίησα ξανά. Και δεν πρόκειται. Τουλάχιστον όχι μέχρι να τα ξαναβρούμε. Πριν το χρησιμοποιήσω κανονικά θα κάνω κάνα-δυο διαδρομές που θα με πάει η φωνούλα όπου θέλει. Ίσως του πάρω και καμιά βάση στήριξης. Άλλωστε οι σχέσεις είναι δύσκολες στις μέρες μας, θέλουν δουλειά...

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Stop the world! I want to get off!



“There is a pleasure, sure, In being mad, which none but madmen know!”
John Dryden

“For me, insanity is super sanity. The normal is psychotic. Normal means lack of imagination, lack of creativity.”
Jean Dubuffet

“I became insane, with long intervals of horrible sanity.”
Edgar Allan Poe

“I wouldn't recommend sex, drugs or insanity for everyone, but they've always worked for me.”
Hunter S. Thompson

“Insanity in individuals is something rare, but in groups, parties, nations and epochs it is the rule.”
Friedrich Nietzsche

“Mothers are all slightly insane.”
J. D. Salinger

“Insanity is hereditary; you can get it from your children.”
Sam Levenson

“Control your life through insanity.”
Cliff Burton

“If we weren't all crazy, we would go insane.”
Jimmy Buffett

“Reality is merely an illusion, albeit a very persistent one.”
Albert Einstein

“Stop the world. I want to get off.”
Anthony Newly

“I must have ended up on the wrong planet. Everything here is so strange.”
Sigbjørn Obstfelder

“Beam me up Scotty.”
Star Trek


Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Που πάει το παπάκι;



  • Τα νέα οικονομικά μέτρα ανακοινώθηκαν για να μας αποσπάσουν την προσοχή από το DVD της Τζούλιας. Ευτυχώς δεν τα κατάφεραν.
  • Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί και... σε γράφει στα @@ του!
  • Βρέθηκε ο τρόπος να ξεφύγουμε από την κρίση! Εισιτήρια εξωτερικού μόνο από 39 Ευρώ!
  • Τι έχετε πάθει όλοι οι 25άρηδες; Γεράσατε πρόωρα μάλλον...
  • Που πάει το παπάκι;;; -Απορία κάποιου χωρίς γνώσεις πληροφορικής σχετικά με ηλεκτρονική διεύθυνση.
  • Να βλέπεις την πραγματικότητα με άλλα μάτια ή να βλέπεις μια άλλη πραγματικότητα με τα ίδια;
  • Ατάκα σε δημόσια τουαλέτα #3: Ψηλά στον τοίχο. "Τι κοιτάς εδώ; Ντρέπεσαι να δείς την τσ**τσ** σου;"
  • Δικαίωμα στη μοναξιά! Το να φοβάσαι όχι ότι θα μείνεις κάποιες στιγμές μόνος, αλλά ότι δεν θα μπορέσεις να το καταφέρεις τελικά...
  • Που πάει το παπάκι;;; -Απορία κάποιου άλλου με γνώσεις πληροφορικής σχετικά με φιλοσοφικοκοινωνικά θέματα.
  • Φέρτε το γέλιο στον κόσμο! Γαργαλήστε αγνώστους!
  • Ατάκα σε δημόσια τουαλέτα #2: Ακριβώς φάτσα. "Κρατάς στα χέρια σου το μέλλον."
  • Αν βάλω και εγώ μία ρετσίνα μαλαματίνα στον κ*** μου θα μου δώσει κανείς 200.000 Ευρώ;
  • 3.000 διαδήλωσαν για τα νέα μέτρα. Το πολύ. 300.000 είδαν το DVD της Τζούλιας. Τουλάχιστον.
  • Ατάκα σε δημόσια τουαλέτα #1: Στον τοίχο δίπλα στην πόρτα κάτω δεξιά: "Αν διαβάζεις αυτό, σημαίνει ότι ο κ**** σου είναι εκτεθειμένος!"


Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

Το κορίτσι και το μπουκάλι

Ναι, έπεσα και εγώ στην παγίδα... Ειλικρινά δεν έχω λόγο να γράψω αυτό το άρθρο. Αλλά σκεφτείτε επισκεψιμότητα που θα πάρει το blog μόνο και μόνο από τα συγκεκριμένα tags! Οπότε αν βρεθήκατε εδώ από κάποια μηχανή αναζήτησης... καλά κάνατε, διαβάστε με! Εδώ που φτάσαμε όμως ας σχολιάσουμε κιόλας...

1- Μπράβο η κοπέλα. Μπράβο. Εγώ την καμαρώνω. Αφού το κάνει που το κάνει, το κάνει και σε κάμερα! Και το κάνει καλά... Και όσοι το παίζουν υπεράνω, ποιοτικοί και γενικά χαλαροπιλατογιούχου, ας μην το δουν. Έγω θα το βλεπώ δύο φορές τη μέρα, πρωί βράδυ. Έντολή γιατρού.

2- Έγινε. Αυτό που ψάχνουμε όλοι. Να γίνουμε. 100.000 κομμάτια σε μία μέρα και έγινε. Και άλλοι δουλεύουν για 700 ευρώ. Και γ*****ούντε στη δουλειά. Θα μου πείς, και η Τζούλια τι κάνει...

3- Άκουσα ιστορίες για πατεράδες και γιούς που ο ένας μετά τον άλλον αγοράζανε το άξιο dvd! Και όπως είπε ο κολλητός Σ. "Ακόμα και όσοι δεν είναι εξοικειωμένοι με την νέα τεχνολογία πρέπει να δουν το ντοκυμαντέρ αυτό, και έχουμε ευθύνοι εμείς οι 'γνώστες' να τους βοηθήσουμε. Ακόμα και στους πατεράδες μας!"

4- Τεχνική, στυλ, καλή διάθεση, πνεύμα συνεργασίας, φωτογένεια. Μια τέτοια παραγωγή είναι τέχνη, και σαν τέχνη πρέπει να την αντιμετωπίζουμε.

5- Πόνεσε όμως η κοπέλα. Το είπε. Και όχι ότι να'ναι πόνος. Άρτια γνώση ανατομίας. Ξέρει ακριβώς που πονάει. Και κυρίως γιατί.

6- Η σαμπάνια μου άρεσε. Ήταν το κάτι διαφορετικό. Και όχι μόνο αισθητικά και καλλιτεχνικά. Ήταν συνάμα και μια επιστημονική μελέτη, μια απόπειρα επεξήγησης ενός φαινομένου, γνωστό ως bottleneck (http://en.wikipedia.org/wiki/Bottleneck), που συχνά απαντάται σε σε πολλούς τομείς της κοινωνίας μας. Ε τώρα και σε έναν παραπάνω.

7- Την ίδια ώρα που κυκλοφόρησε το dvd γίνονταν ανακοινώσεις για φόρους, αυξήσεις και περικοπές. Απόλυτη οικονομική κρίση. Και; Ειλικρινά δεν νοιάστηκε κανείς. Στο κάτω κάτω, η Τζούλια μας έκανε μια περίληψη για το πως θα είναι και η ζωή των υπολοιπών με τα νέα μέτρα που έρχονται. Και ναι, θα πονέσουμε και εμείς. Ας το κάνουμε τουλάχιστον με στυλ, όπως η Τζούλια μας.

8- Τον τύπο δεν πρέπει να τον συμπαθούσε και πολύ. Είναι και λίγο απόμακρη η κοπέλα από την φύση της. Μα***α τον ανέβαζε, μα***α τον κατέβαζε. Αλλά δεν πρέπει να τον αγαπάει πραγματικά. Ούτε ένα φιλί στο στόμα ρε Τζούλια;

9- Και τώρα που είπα για τον τύπο. Τι παλαμα... παλλικάρι ήταν αυτό; Πόση ώρα δουλειά έκανε; Εργάτης. Δυνατός. Με αντοχές. Μήπως η εν λόγω κυρία τον άφηνε σεξουαλικά αδιάφορο; Γιατί σε μια τοπική έρευνα παρέας η αντρική αντοχή μας (αν ήμασταν εμείς στη θέση του - αχ...) θα κυμαινόταν κάπου ανάμεσα στα 3 με 5 λεπτά μέχρι το 'μπαμ' (εγώ θα ήμουν στα 3, μην πω και 2,5...).

10- Τελικά: Καλά έκανε. Και ναι μας άρεσε. Και ναι, όλοι αγαπάνε τις κοπέλες τους, αλλά η Τζούλια Τζούλια. Και ναι, έκανε πολλά παλλικάρια να ξεδώσουν, να θυμηθούν τα παλιά (μάθε τέχνη και άστηνε, και αν πεινάσεις... you know... πιάστηνε!). Και ναι, έκανε πολλές κοπέλες να ξενερώσουν. Και ναι δεν μας ένοιαξε κιόλας. Και ναι έκανε και πιο πολλόυς να φορέσουν το προσωπείο του ποιοτικού και να κριτικάρουν (Αν θες να το παίξεις ποιοτικός δεν θα σε ενδιέφερε η Τζούλια - αλλά την είδες και εσύ την τσοντούλα σου ε; Μην κρύβεσαι!). Και ναι σαν να ζήλεψαν κιόλας μερικοί - και όχι μόνο τα φράγκα...

ΚΑΙ ΝΑΙ η κοπέλα έβγαλε και τα μάτια της και λεφτά! Ας καταφέρναμε και εμείς ένα από τα δύο τόσο καλά όσο αυτή...